تست شعله

مقدار کمی از نمونه را در یک کروزه کوچک و یا بر روی نوک اسپاتول قرار دهید و بر روی شعله ابتدا به ملایمت و سپس به شدت حرارت دهید تا به رنگ قرمز تیره شود. پدیده های زیر را مشاهده و یادداشت کنید

 آیا ذوب میشود؟ خصوصیات شعله چگونه است؟ (رنگ، دود و ...)  آیا بخار متصاعد میشود؟  آیا چیزی بر جای می ماند؟

در مورد خصوصیت شعله:

          شعله زرد یا دوده ای نشانه آروماتیک یا آلیفاتیک غیر اشباع

          شعله زرد و بدون دوده نشانه هیدرو کربن آلیفاتیک

          شعله بیرنگ یا آبی نشانه وجود اکسیژن است

در صورت وجود باقی مانده چند قطره آب بر روی آن بریزید و با تورنسل، اسیدی و یا قلیایی بودن آنرا مشخص کنید. قلیایی بودن نشانه وجود سدیم یا فلزات قلیایی دیگر است.

 

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/٢٢
تگ ها :

اطلاعات ایمنی اسید فسفریک

اطلاعات ایمنی اسید فسفریک

 General عمومی

مترادف : اسید orthophosphoric 
فرمول مولکولی : ارتفاع 3 4 صندوق پستی 
سیایاس شماره : 7664-38-2 
کمیسیون اروپایی وجود ندارد : 231-633-2 
فهرست جامعه اروپا شماره : 015-011-00-6

 داده های فیزیکی

 ظاهر : مایع بی رنگ بی بو 
نقطه ذوب : 21 سانتیگراد (خالص) 
نقطه جوش : 158 گراد (خالص) 
غلظت نمونه : برای دیدن اطلاعات 
چگالی : 3.4 
فشار :  میلی متر جیوه در 20 سی 
وزن مخصوص : 1.685 
نقطه اشتعال : 
محدودیت انفجار :
درجه حرارت:

 ثبات

با ثبات است. ناسازگار با فلزات پودر شده ، پایگاه های قوی ، حاوی آهن می باشند.

 مبحث داروهای سمی

خورنده -- باعث می سوزاند.  اگر مضر بلعیده و در تماس با پوست است. ممکن است مضر باشد از طریق استنشاق و بسیار مخرب غشای مخاطی ، دستگاه تنفسی ، چشمها و پوست. نمونه 1 mg/m3 نمونه 1 میلی گرم در متر -3. 1

 

اطلاعات حمل و نقل

 (به معنی از هر خطر کد سازمان ملل متحد که به نظر می رسد در این بخش داده می شود http://msds.chem.ox.ac.uk/PH/phosphoric_acid.html

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٧:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۸
تگ ها :

اطلاعات ایمنی برای هیدروکسید سدیم

اطلاعات ایمنی برای هیدروکسید سدیم

 

 مترادف : سود سوزآور ، اب قلیایی شیرین ، اب قلیایی ، سفید سوزاننده ،، هیدرات سدیم l ، سود ، سدیم هیدروکسید گلوله ، لوئیس قرمز اب قلیایی شیطان ،مروارید
فرمول مولکولی : سود 

 داده های فیزیکی

شکل ظاهری : بی بو سفید جامد (غالبا به عنوان گلوله های فروش) 
نقطه ذوب : 318 ج 
نقطه جوش : 1390 ج 
 
فشار  : 1 میلی متر جیوه در 739 ج
وزن مخصوص : 2.12
نقطه اشتعال : ازت  
 
درجه حرارت:
حلالیت آب : بالا (توجه داشته باشید : انحلال در آب بسیار گرمازا)

 ثبات

 با ثبات است. ناسازگار با طیف گسترده ای از مواد از جمله بسیاری از فلزات ، ترکیبات آمونیوم ، سیانیدها ، اسیدها ، ترکیبات نیترو ، فنول ها ، مواد آلی قابل احتراق. وابسته به نمنما. راه حل گرمای بسیار زیاد است و ممکن است منجر به داغ راه حل خطرناکی اگر مقدار کمی از آب استفاده می شود. جذب دی اکسید کربن را از هوا می باشد.

مبحث داروهای سمی

بسیار خورنده. علل سوختگی شدید. ممکن است باعث آسیب دائمی چشم جدی است. بسیار مضر از راه گوارش. مضر از طریق تماس پوستی یا از طریق استنشاق گرد و غبار. STEL نمونه 2 میلی گرم در متر -1.

 اطلاعات مسمومیت 
معنای هر اختصارات که به نظر می رسد در این بخش داده می شود  حقوق مالکیت معنوی - MUS LD50 40 میلی گرم در کیلوگرم -1  

حفاظت شخصی

عینک ایمنی ، تهویه مناسب ، یا پی وی سی دستکش (استفاده از استاندارد EN 374 اروپا از رهنمود 89/689/EEC).

 http://msds.chem.ox.ac.uk/SO/sodium_hydroxide.html

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٧:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۸
تگ ها :

اطلاعات ایمنی دی نیترو فنیل هیدرازین

اطلاعات ایمنی دی نیترو فنیل هیدرازین

General

    Synonyms: 2,4-DNPH, (2,4-dinitrophenyl)hydrazine, 1-hydrazino-2,4-dinitrobenzene, DNPH, DNP-hydrazine
    Use:
    Molecular formula: C6H6N4O4
    CAS No: 119-26-6
    EINECS No: 204-309-3

Physical data

    Appearance: red powder
    Melting point: 200 - 202 C
    Boiling point:
    Vapour density:
    Vapour pressure:
    Density (g cm-3):
    Flash point:
    Explosion limits:
    Autoignition temperature:
    Water solubility:

     

Stability

    Stable when wet, but explosive when dry. May be shock sensitive when dry. Highly flammable. Incompatible with strong oxidizing agents.

     

Toxicology

    Harmful if swallowed.

    Toxicity data
    (The meaning of any toxicological abbreviations which appear in this section is given here.)
    ORL-RAT LD50 500 mg kg-1
    IPR-RAT LD50 450 mg kg-1

    Risk phrases
    (The meaning of any risk phrases which appear in this section is given here.)
    R1 R11 R22.

     

Transport information

    (The meaning of any UN hazard codes which appear in this section is given here.)
    UN No 1325. Hazard class 4.1. Packing group II.

Personal protection

    Safety glasses, adequate ventilation. Do not dry or heat this material
  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٧:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۸
تگ ها :

HCL MSDS

بخش اول :    مشخصات ماده

 

نام : اسید کلریدریک

اسامی مترادف/فرمول شیمیایی :     کلرید هیدروژن ـ اسید هیدروکلریک خشک/HCI

آدرس سازنده/تهیه کننده :   ـــــ

 

بخش دوم :  خطرات و مقادیر آن

غلظت تقریبی : ــــ     حد مجاز 8 ساعته : ــــ         حد مجاز تماس کوتاه مدت : 5 PPM

مقدار

راه ورود

گونه آزمایشی

 

900 mg/Kg

دهانی

خرگوش

LD 50

3124 PPM

تنفسی

موش خرما

LC 50

 

بخش سوم :      مشخصات فیزیکی

نقطه جوش :     C ˚ 85-    نقطه ذوب : C ˚ 114-   نقطه انجماد :  ــــ

حلالیت در آب :   کاملاً قابل حل    وزن مخصوص : ــــ      وزن مولکولی : 27/36

چگالی بخار :  268/1       فشار بخار :  ــــ              میزان تبخیر : ــــ

حالت فیزیکی : گاز             بو و شکل ظاهری : با بوی تند ـ بیرنگ           PH : ــــ

 

 

بخش چهارم :  اطلاعات آتش سوزی و انفجار

     نقطه آتش گیری :  ــــ                        حد پایین انفجار : ــــ درصد حجمی

     دمای خود اشتعالی : ــــ                      حد بالای انفجار : ــــ درصد حجمی

     مواد خاموش کننده : جهت اطفاء حریق از مواد خاموش کننده مناسب استفاده شود .

   خطرات انفجار یا آتش سوزی : این ماده غیر قابل اشتعال است . در حضور آب می تواند با فلزاتی نظیر آهن واکنش داده و تولید گاز بسیار قابل انفجار و اشتعال هیدروژن کند . اگر سیلندرها در معرض آتش قرار گیرند با آب خنک شود .

روش ویژه اطفاء حریق : از کپسول تنفسی استفاده شود و از مواد بازی مانند سودااش یا آهک آبدیده برای خنثی سازی استفاده شود 

سایر اطلاعات : این گاز اسیدی و خورنده می باشد .

                         

بخش پنجم :    اطلاعات مربوط به واکنش ماده

ثبات/پلی مریزاسیون : درسیلندرهای تحت فشار دربسته دردمای اتاق، هنگام کارپایدار بوده و پلی مریزاسیون خطرناک رخ نمیدهد

ناسازگاری شیمیایی : این گاز بسیار واکنش زا می باشد . با کاربید کلسیم، کاربید استلین سزیوم، کاربید سزیوم، لیتیوم سیلیساد، برات منیزیوم، سولفات جیوه، کاربید استیلن روبیدیوم، روبیدیوم کاربید و سدیم واکنش می دهد .

تولید مواد خطرناک در اثر تجزیه : هنگام آتش سوزی با بعضی فلزات واکنش داده و تجزیه می شود و تولید گاز هیدروژن می نماید .

بخش ششم :   اطلاعات مربوط به خطرات بهداشتی

          راههای ورود

تماس پوستی þ         استنشاق þ           تماس چشمی þ     گوارشo

اثرات حاد : باعث سوزش چشم و پوست، آسیب به بافت و التهاب شدید قسمت فوقانی دستگاه تنفسی (بینی، گلو و نای) می شود .

اثرات مزمن : ــــ

عوارض ماده :

سرطان زایی o        ناهنجاری زاییo       اثرات تولید مثل þ          جهش زایی þ

کمکهای اولیه

چشم ها : شستشوی فوری چشمها و زیر پلکها با آب فراوان حداقل به مدت 15 دقیقه

پوست : شستشوی سریع موضع آسیب دیده با آب و صابون حداقل به مدت 15 دقیقه. درآوردن لباسهای آلوده همزمان در زیر دوش .

استنشاق : انتقال مصدوم به هوای تازه و دادن تنفس مصنوعی در صورت لزوم .

گوارش : ــــ

 


بخش هفتم :     روش جمع آوری ضایعات ناشی از نشتی و ریخت و پاش

نشتی : به اداره ایمنی اطلاع دهید. اسید را با سودااش و یا سنگ آهک خنثی و سپس آن را با مقدار زیادی آب رقیق نمایید. کلیه منابع جرقه را حذف و محیط را تهویه مناسب کنید .

جمع آوری ضایعات : سیلندرهای معیوب و نشتی دار را علامتگذاری کرده و به محل مشخصی انتقال دهید. از قوانین محلی نیز تبعیت کنید .

 

بخش هشتم :      پیشگیری و حفاظت ویژه

          وسایل حفاظت فردی

          دستــکش  þ               دستگاه تنفسی þ            عینک þ                  کفش ایمنی þ           لباس حفاظتی   þ

     سایر تجهیزات : ــــ

روش انبار کردن : در سیلندرهای تحت فشار، دربسته و در جای خشک و خنک و با تهویه مناسب و به دور از منابع جرقه، اکسیدکننده های قوی و ناسازگارهای شیمیایی ذخیره و انبار شود. سیلندرها را از آسیب فیزیکی حفظ نمایید .

کنترل مهندسی : تمام سیستمهای مهندسی (تولید، حمل و نقل، مصرف) بایستی طراحی ضدانفجار داشته باشند. بمنظور پیشگیری از جرقه ناشی از الکتریسته ساکن ظروف مجهز به سیم اتصال زمین باشند.

اطلاعات مخصوص حمل و نقل : بابرچسب گاز خورنده، غیرقابل اشتعال حمل شود .

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٥:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۸
تگ ها :

تهیه بنزوات و پارانیتروبنزوات

تهیه بنزوات و پارانیتروبنزوات

روش آزمایش

 

الف) 1سی  سی الکل را در 3 سی سی پیریدین حل خشک کنید و به آن نیم گرم بنزوئیل کلرید یا پارانیتروبنزوئیل کلرید اضافه کنید. پس از خاتمه واکنش اولیه، مخلوط را به آرامی برای مدت 1 دقیقه روی شعله حرارت دهید و سپس در حالی که بشدت به هم میزنید در 10 سی سی آب بریزید. پس از ته نشین شدن رسوبات، مایع بالای آنرا بیرون بریزید. باقیمانده را با 5 سی سی محلول سدیم کربنات 5% شستشو داده و توسط کاغذ صافی جدا کرده و با اتانول تبلور مجدد نمایید.

 

 

ب) یک سی سی الکل را با نیم گرم بنزوئیل کلرید یا پارا نیترو بنزوئیل کلرید مخلوط کرده و چند دقیقه روی شعله به آرامی حرارت دهید. مخلوط را در آب ریخته و طبق روش (الف) خالص کنید.

منیع: http://azshimi.com/

 

 

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٥:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۸
تگ ها :

تهیه 3و5 دى نیتروبنزوات

تهیه 3و5 دى نیتروبنزوات

از ترکیب 3 و 5 دى نیتروبنزوئیل کلراید با الکل، استر مربوطه بدست می‌آید و این روش برای الکلهای نوع اول، دوم و سوم مناسب است. بخصوص برای الکلهایی که در آب حل شده و ممکن است مقدار بسیار جزئی آب داشته باشند مفید می‌باشد.

 

 

 

 

روش آزمایش

 

1) الکلهای مایع: در یک لوله آزمایش کاملا خشک 2 سى سى الکل را با حدود نیم گرم 3و5 دی نیترو بنزوییل کلرید مخلوط نموده و آنرا برای مدت 5 دقیقه به آرامی بجوشانید. حدود 10 سى سى آب مقطر به آن اضافه کنید و محلول را در حمام یخ سرد نمایید تا محصول جامدی به دست آید. محصول خام را جمع آوری کرده و با 10 سى سى کربنات سدیم 2% شسته و با استفاده از محلول آب - اتانول مجددا متبلور نمایید. حلالی که برای تبلور مجدد به کار میرود باید حداقل حجم را داشته باشد و برای تنظیم ترکیب حلال آب را فقط تا حدی به اتانول اضافه نمایید که محصول در حلال داغ حل شده و پس از سرد شدن به صورت بلور درآید.

 

2) الکلهای جامد: حدود 1 گرم الکل جامد را در 5 سى سى پیریدین خشک حل کنید و نیم گرم 3و5 دی نیترو بنزوییل کلراید به آن اضافه کنید. مخلوط را به مدت 15 دقیقه بحالت رفلاکس حرارت دهید. مخلوط واکنش را سرد کرده و در یک محلول سرد شامل 5 سی سی سدیم کربنات 5% و 5 سی سی آب بریزید. محلول را در حمام یخ سرد نگه دارید تا رسوب تشکیل شود. توسط قیف بوخنر صاف کرده و با آب شستشو دهید. سپس با حلال اتانول – آب نوبلور (تبلور مجدد) نمایید.

 

 

 

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٥:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۸
تگ ها :

تهیه اورتان

وقتی یک الکل با یکی از ترکیبات ایزوسیانات که استخلاف آریل دارد ترکیب شود ترکیب تولید شده به طور کلی اورتان نام دارد. (توجه داشته باشید که ترکیبات ایزوسیانات بسیار سمی هستند)

 

 

 

 

معمولا از ترکیباتی مانند آلفا نفتیل ایزوسیانات و یا پارا نیترو فنیل ایزوسیانات و یا فنیل ایزوسیانات استفاده میکنند. هنگام استفاده از این روش باید الکل بدون آب باشد و این روش برای الکلهایی که در آب نامحلول هستند بسیار مناسب است زیرا به آسانی میتوان آنها را بدون آب نمود و در صورتی که آب در محیط باشد ایزوسیانات را هیدرولیز کرده و آمین حاصل شده با ایزوسیانات دیگر ترکیب شده و اوره دو استخلافی داده که به علت تقارن دارای نقطه ذوب بالا بوده و بدین جهت خالص نمودن اورتان را مشکل مینماید.

 

 

 

 

از این روش برای تهیه مشتق فنلها نیز استفاده میشود.

 

روش آزمایش

 

در یک لوله آزمایش 1 سى سى یا یک گرم الکل یا فنل بدون آب ریخته و بدان نیم سى سى فنیل ایزو سیانات یا آلفا نفتیل ایزوسیانات اضافه کنید. (در صورتیکه مشتق فنول را تهیه میکنید بعنوان کاتالیزور 2 تا 3 قطره پیریدین اضافه نمایید) در صورتیکه واکنش خودبخود انجام نشود لوله آزمایش را برای 5 دقیقه روی حمام بخار گرم نمایید و مواظب باشید بخار داخل لوله آزمایش نشود. سپس مخلوط را داخل بشر محتوی یخ خنک کنید و برای شروع تبلور جدار لوله آزمایش را به وسیله میله شیشه‌ای خراش دهید. برای خالص نمودن جسم حاصل، آنرا در اتر یا تترا کلرور کربن نوبلور (تبلور مجدد) نمایید.

 

 

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٥:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۸
تگ ها :

مشتق سازی الکلها

 مشتق سازی الکلها

 

 

متداولترین مشتق الکلها 3 و 5- دی نیترو بنزوات، استرها و فنیل اورتانها میباشد. ممکن است از آلفا-نفتیل اورتان هم استفاده شود ولی این آزمون برای فنلها بیشتر بکار میرود. در تمام موارد بعد از اینکه محصول جامد و خالص تهیه شد نقطه ذوب بلور را بدست آورده و با استفاده از جداول مرجع، نوع الکل را مشخص کنید.

 

 

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٥:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۸
تگ ها :

تست لوکاس

آزمون لوکاس :

تست لوکاس برای تشخیص الکل های نوع سوم ، آلیلی و بنزیلی از الکل های نوع اول و دوم می باشد .

این آزمایش بر اساس واکنش الکل ها با مخلوطی از هیدروکلریک اسید و روی کلرید ( واکنشگر لوکاس ) است که محصول آن آلکیل کلرید است که به صورت یک لایه نامحلول است .

الکل های نوع اول در دمای اتاق با معرف لوکاس واکنش نمی دهند و بنابراین انحلال پذیری آنها آسان وقابل رویت است . الکل های نوع دوم به آزمون لوکاس به کندی پاسخ می دهند ، به طوری که این آزمون در مورد آنها منفی تلقی می شود . اما الکل های نوع سوم ، بنزیلیک و آلیلیک فوراً در واکنش شرکت می کنند .

این واکنش از دیدگاه مکانیسمی جزء واکنش های SN1 می باشد ، که به شکل یونی پیش می رود . در شکل زیر مکانیسم واکنش معرف لوکاس با یک الکل نوع سوم را مشاهده می کنید :

واکنش یک الکل آلیلی با معرف لوکاس :

واکنش یک الکل بنزیلی با معرف لوکاس :

روش تهیه معرف لوکاس :

مقدار 136 گرم ( 1 مول ) ZnCl2 خشک را در 105 گرم ( 1 مول ) هیدروکلریک اسید غلیظ حل کنید .

روش کار :

به 5/0 میلی لیتر از الکل مورد نظر ، 1 میلی لیتر معرف لوکاس اضافه کرده و آن را بلافاصله در حمام آبی در دمای 60 درجه سلسیوس قرار دهید . الکل های نوع سوم ، بنزیلی و آلیلی پس از مدت کوتاهی ، ابتدا کدر شده و نهایتاً تولید دو فاز جدا از هم را می کنند .

نکته : چون آزمون لوکاس به ظاهر شدن آلکیل کلرید به عنوان دومین فاز مایع بستگی دارد ، در نتیجه فقط برای الکلهایی که در این معرف حل می شوند ، قابل استفاده می باشد . لذا این آزمون مربوط به الکل های تک عاملی است که کمتر از 6 اتم کربن دارند .

آزمون N – برمو سوکسین ایمید (NBS) برای شناسایی الکل ها :

در شکل زیر ساختار N – برمو سوکسین ایمید (NBS) را مشاهده می کنید :

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱٠
تگ ها :

تست جونز

آزمون کرومیک اسید ( معرف جونز ) :

این واکنش برای شناسایی و تشخیص الکل های نوع اول و دوم از الکل های نوع سوم است و بر اساس کاهش کروم (VI) زرد - نارنجی ، به کروم (III) سبز رنگ است . الکل بوسیله این واکنشگر اکسیده می شود . تغییر رنگ واکنشگر از نارنجی به سبز به عنوان پاسخ مثبت به آزمایش است . الکل های نوع اول و دوم بوسیله این واکنشگر ، به ترتیب به کربوکسیلیک اسید و کتون تبدیل می شوند .

باید توجه داشت که الکل های نوع اول در اثر اکسایش ابتدا به آلدهید و سپس به کربوکسیلیک اسید تبدیل می شوند ، اما در مورد الکل های نوع دوم که کتون تولید می شود ، اکسایش متوقف می شود .

نکته : الکل های نوع اول و دوم به آزمون کرومیک اسید ( معرف جونز ) پاسخ مثبت می دهند ولی الکل های نوع سوم به این آزمون پاسخ مثبت  نمی دهند .

نکته : آلدهید ها نیز به آزمون کرومیک اسید ( معرف جونز ) پاسخ مثبت می دهند .

روش کار :

در یک لوله آزمایش حدود 1 میلی لیتر استون ریخته و حدود 3 الی 4 قطره از الکل مورد نظر را در آن حل کنید . سپس فقط یک قطره از کرومیک اسید ( معرف جونز ) به آن اضافه نمائید . تشکیل سریع سوسپانسیون سبز – آبی دلیل بر مثبت بودن آزمایش است .

آزمون تشکیل گزانتات :

این آزمون برای تشخیص الکل های نوع اول ، دوم و سوم از هم می باشد .

روش کار :

در یک لوله آزمایش تکه کوچکی از پتاس را قرار داده و حدود 5/0 میلی لیتر از الکل مجهول را به آن اضافه کنید . پتاس را با هم زدن در الکل حل نمائید . در صورت لزوم می توانید از حرارت نیز استفاده کنید . پس از سرد کردن محلول حدود 1 میلی لیتر دی اتیل اتر به آن افزوده و قطره قطره روی آن کربن دی سولفید بریزید .

الکل نوع سوم : به این آزمون پاسخ نمی دهد .

الکل نوع دوم : پس از حدود 5 ثانیه رسوب زرد رنگ گزانتات را ظاهر می کند .

الکل نوع اول : سریع و به محض ورود CS2 تولید رسوب می کند .

نکته : فقط تشکیل رسوب مد نظر است ، تولید رنگ قهوه ای دلیل بر ایجاد رسوب نیست .

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٢:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱٠
تگ ها :

تست استیل کلرید

تشخیص OH الکلی به وسیله استری شدن ( تست استیل کلرید ) :

اسید کلرید ها در اثر واکنش با الکل ها ، استر تولید می کنند . استیل کلرید در این واکنش استرهای استات می دهد . که معمولاً واکنش گرمازا است و گرمای حاصل به آسانی قابل تشخیص است .

روش کار :

5/0 میلی لیتر از ترکیب مجهول را در یک لوله آزمایش به 5/0 میلی لیتر استیل کلرید اضافه کنید . حدود 3 الی 4 دقیقه محلول را هم بزنید . سپس به محلول حدود 2 میلی لیتر آب افزوده و قطره قطره محلول سدیم بیکربنات 5 درصد اضافه کنید . تشکیل استر به واسطه بوی مطبوعی که دارد ، دلیلی بر وجود گروه عاملی الکلی در ترکیب می باشد .

در شکل زیر واکنش استیل کلرید با الکل را مشاهده می کنید :

نکته : فنول ها نیز مانند الکل ها با استیل کلرید وارد واکنش می شوند .

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٢:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱٠
تگ ها :

تست سریک آمونیوم نیترات

تست سریک آمونیوم نیترات   NH4)2Ce(NO3)6):

معرف سریک آمونیوم نیترات با ترکیباتی که دارای گروههای هیدروکسیل الکلی هستند ، یک کمپلکس قرمز رنگ تشکیل می دهد . جواب آزمون برای الکلهای نوع اول ، دوم و سوم که کمتر از 10 کربن دارند ، مثبت است . تمام انواع گلیکول ها ، پلی ال ها ، کربوهیدرات ها ، هیدروکسی اسیدها ، هیدروکسی آلدهیدها و هیدروکسی کتون ها ، به این آزمون پاسخ مثبت داده و تولید محلول قرمز می کنند .

بایستی دقت کرد ، که تشکیل کمپلکس قرمز رنگ ، یک حد واسط در اکسایش الکل ها توسط معرف فوق است . قسمت دوم واکنش شامل از بین رفتن رنگ قرمز و تشکیل کمپلکس بی رنگ (Ce(lll است .

روش تهیه معرف سریک آمونیوم نیترات :

200 گرم سریک آمونیوم نیترات را در 500 میلی لیتر نیتریک اسید 2N حل کنید ، یک محلول زرد رنگ

 بدست می آید .

روش کار :

یک میلی لیتر از معرف فوق را در یک لوله آزمایش ریخته و حدود 5 الی 6 قطره از مجهول را روی آن اضافه کنید . تشکیل رنگ قرمز دلیل بر وجود گروه هیدروکسیل الکلی است .

نکته : فنول ها رنگ قرمز مشخص ایجاد نمی کنند ، و وقتی در محلول دی اکسان بررسی شوند ، به محصولات قهوه ای یا سیاه رنگ اکسید می شوند .

نکته : زمان لازم برای از بین رفتن رنگ قرمز در مورد الکل های نوع اول 1 الی 5 ساعت ، در مورد الکلهای نوع دوم 3 الی 12 ساعت و در مورد الکلهای نوع سوم ، بیش از دو روز است .

نکته : آمین های آلیفاتیک موجب تشکیل رسوب سفید رنگ سریک هیدروکسید می شوند .

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ۱:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱٠
تگ ها :

تست فلز سدیم

تشخیص هیدروژن فعال یا تست فلز سدیم :

از جمله خواص اساسی گروه هیدروکسیل ایجاد پیوند هیدروژنی و مبادله شیمیایی هیدروژن است . فلز هیدروژن ( مخصوصاً نمونه هایی که تازه بریده شده اند ) به آسانی با گروه هیدروکسیل واکنش داده و هیدروژن آزاد می کنند .

توجه : گروههای عاملی دارای هیدروژن متصل به نیتروژن و گوگرد نیز می توانند ، تولید گاز هیدروژن نمایند .

ترکیبات استیلنی نیز با سدیم وارد واکنش می شوند . ولی خروج گاز هیدروژن مشاهده نمی شود ، زیرا با همان سرعتی که هیدروژن تولید می شود ، با همان سرعت هیدروژن با پیوندهای دو گانه وارد واکنش افزایشی می شود .

روش کار تست فلز سدیم برای شناسایی الکل :

حدود 5/0 میلی لیتر از نمونه مجهول را در یک لوله آزمایش ریخته و یک قطعه سدیم به اندازه دانه گندم در آن بیندازید . در صورت خروج گاز هیدروژن می توان حضور هیدروژن فعال را اثبات نمود .

نکته : حضور رطوبت در داخل ترکیب نیز باعث خروج گاز هیدروژن می شود .

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ۱:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱٠
تگ ها :

شناسایی الکل ها

الکل ها ترکیباتی هستند که گروههای هیدروکسیل متصل به اتمهای کربن سیر شده sp2 دارند ، در حالی که فنول ها دارای گروه های هیدروکسیل متصل به حلقه های آروماتیک هستند . هر دو دسته را می توان به عنوان مشتق هایی از آب در نظر گرفت که در آن ، یکی از هیدروژنهای آب به وسیله یک گروه آلی تعویض شده است : H-O-H در مقایسه با R-O-H یا Ar-O-H . توجه داشته باشید که انول ها ترکیباتی با گروه هیدروکسیل متصل به یک کربن وینیلی هستند .که به دلیل متفاوت بودن شیمی این ترکیبات در اغلب موارد به  صورت جدا گانه بحث می شوند .

 در شکل زیر ساختار ؛ الکل ، فنول و انول را مشاهده می کنید :

شناسایی الکل ها :

الکل ها ترکیباتی خنثی هستند . از ترکیبات خنثی دیگر ؛ آلدهید ها ، کتون ها و استر ها هستند . معمولاً الکلها و استر ها به آزمایش 2و4 - دی نیترو فنیل هیدرازین پاسخ مثبت نمی دهند ، اما نتیجه این آزمایش برای آلدهید ها و کتون ها مثبت است . استر ها با واکنشگرهای استیل کلرید و یا واکنشگر لوکاس واکنش پذیری ندارند ، اما الکلها با این دو واکنشگر واکنش انجام می دهند . که این امر سبب سهولت شناسایی آنها از الکلها می باشد . الکل های نوع اول و دوم به سهولت اکسیده می شوند ، اما استرها و الکل های نوع سوم اکسیده نمی شوند . با انجام دو آزمایش لوکاس و کرومیک اسید ، می توان الکلهای نوع اول ، دوم و سوم را تشخیص داد .

برای شناسایی الکل ها ، آزمون های مختلفی وجود دارد که می توان از آنها به آزمون ؛ تشخیص هیدروژن فعال یا تست فلز سدیم ، آزمون آمونیوم هگزا نیتراتو سریم (IV) یا تست سریک آمونیوم نیترات ، تشخیص OH الکلی به وسیله استری شدن یا تست استیل کلرید ، آزمون کرومیک اسید یا جونز ، تشکیل گزانتات ، آزمون لوکاس ، آزمون N - برمو سوکسین ایمید (NBS) و آزمون پریدیک اسید  اشاره کرد .

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ۱:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱٠
تگ ها :