شناسایی امینو اسیدها

تست نین هیدرین

 


 

 

پرولین + نین هیدرین زرد

 

 

روش کار:

 

 

1-2 سی سی محلول اسید آمینه + چند قطره محلول نین هیدرین  5 ذقیقه در بن ماری جوش

 

با آب مقطر نیز Blank می گذاریم.

 

همه آمینواسیدها جواب مثبت می دهند ارغوانی

 

پرولین  زرد

 

آب مقطر    بی رنگ

ساختار نین هیدرین:

گلیسین:

File:Glycin - Glycine.svg

ساختار تریپتوفان:

File:L-Tryptophan - L-Tryptophan.svg

ساختار فنیل آلانین:

File:Phenylalanin - Phenylalanine.svg

ساختار لیزین:

ساختار پرولین:

File:Prolin - Proline.svg

این مسأله که اسیدآمینه های بالا در زمان های مختلف با نین هیدرین تشکیل رنگ می دهند، ارتباط مستقیم با ساختار اسیدآمینه دارد. در این فرایند امینواسیدها دو مولکول نین هیدرین را از طریق اتم نیتروژن به هم کوپل می کنند و خود آمینواسید به صورت یک آلدهید جدا می شود. برای این که آمینواسید بتواند به نین هیدرین اضافه شود، این کار را از طریق جفت الکترون آزاد نیتروژن آمین خود انجام می دهد. در مرحله بعد حذف یک مولکول CO2 اتفاق می افتد و گروه R از طریق نیتروژن به نین هیدرین متصل می شود. به نظر می رسد که در این مرحله و نیز مرحله جداشدن آلدهید است که تفاوت اسیدهای آمینه در زمان رنگ دهی مشخص می شود. تمایل متفاوت گروه های هیدروکربنی موجود در اسیدآمینه های مختلف، سرعت حذف مولکول دی اکسید کربن را تحت تأثیر قرار می دهد. به فرایندهای زیر توجه کنید:

  بنابراین برخی گروه های کربنی که در ساختار آمینواسید وجود دارد، می تواند این مسأله را تحت تأثیر قرار دهد. گلیسین که آمینواسید کوچکی است، به دلیل ساختار پایدار و نیز نداشتن R به بهترین وجه دی اکسید کربن را از دست می دهد. نبود ممانعت های فضایی محدود کننده گلیسین را به آمینواسیدی تبدیل کرده که تست نین هیدرین را به خوبی انجام می دهد. حضور حلقه بنزنی در ساختار تریپتوفان و فنیل آلانین و تأثیرات رزونانسی این حلقه در پایداری گروه ترک شونده به صورت آلدهید نیز باعث می شود که این دو نیز تست نین هیدرین را به خوبی انجام دهند. بحث در مورد لیزین به خاطر حضور دو گروه NH2 کمی متفاوت است. هر کدام از این دو گروه می توانند به نین هیدرین اضافه شوند و به عبارتی هر مولکول لیزین به اندازه دو گروه آمین تأثیر دارد که این مسأله می تواند به صورت بحث تفاوت غلظت ها مطرح شود. هر چند ویژگی الکترون کشندگی NH2 در آلدهید تولید شده باعث یک ناپایداری در ساختار آلدهید و در نهایت کاهش سرعت در تشکیل رنگ نهایی می شود. پرولین به دلیل نداشتن آمین آزاد، عملاً امکان کوپل شدن آزادانه با نین هیدرین را دارا نمی باشد. با نگاهی به ساختار پرولین متوجه می شویم که این آمین نوع دوم محصور شده در حلقه پنج تایی  آزادی لازم برای افزوده شدن نیتروژن به نین هیدرین را محدودتر می بیند. رنگ حاصله از پرولین در تست نین هیدرین زرد است. آمین های نوع سوم نسبت به تست نین هیدرین جواب منفی می دهند.

 

 

physical propertis of nin hydrin

 

 Physical State: Crystalline powder
Appearance: slightly yellow
Odor: characteristic odor
pH: Not available.
Vapor Pressure: Negligible.
Vapor Density: 6.16 (air=1)
Evaporation Rate:Not applicable.
Viscosity: Not available.
Boiling Point: Not available.
Freezing/Melting Point:466 deg F (dec)
Autoignition Temperature: Not applicable.
Flash Point: Not applicable.
Decomposition Temperature:466 deg F
NFPA Rating: (estimated) Health: 2; Flammability: 1; Reactivity: 0
Explosion Limits, Lower:Not available.
Upper: Not available.
Solubility: Soluble in water.
Specific Gravity/Density:0.86
Molecular Formula:C9H6O4
Molecular Weight:178.14

 

 

 

 

آزمایش نین هیدرین :

 

در این آزمایش ترکیبی به نام نین هیدرین با آمینواسید وارد واکنش می شود. در صورت برخورد و مجاورت این دو با یکدیگر ،گروه آمینی و کربوکسیل آمینواسید آزاد می شود . و خود آمینواسید به شکل به شکل یک ترکیب آلدهید CHO_R در می آید. و خود نین هیدرین به ماده ای به نام هیدرین دانتین  تبدیل می شود.

 

این واکنش برای هر اسیدآمینه ای پیش می رود. اما در اسیدآمینه پرولین تا حدی پیش می رود زیرا گروه متیل موجود در پرولین مانع از کامل شدن آزمایش می شود. به همین دلیل پرولین رنگ زرد ایجاد می کند.

 

یعنی  به طور خلاصه داریم :

 

نین هیدرین+ همه امینواسید ها= کمپلکس ارغوانی

 

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ۱٢:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/٢٦
تگ ها :

شناسایی امین ها

از میان ترکیبات آلی که خصلت بازی قابل ملاحظه ای دارند ( آنهایی که می توانند رنگ تورنسل را آبی کنند ) ، مهمترین آنها آمینها هستند . آمین دارای فرمول کلی RNH2 -  R2NH  یا R3N است که در آن R یک گروه آلکیل یا آریل می باشد . بر حسب شمار گروههای متصل به نیتروژن ، آمینها به سه دسته نوع اول ، نوع دوم و نوع سوم تقسیم می شوند . آمینهای مختلف از نظر خواص بنیادی شان ( قدرت بازی و هسته دوستی همراه آن ) شباهت زیادی به هم دارند . اما در بسیاری از واکنشهایشان ، فراورده های نهایی به تعداد اتمهای هیدروژن متصل به اتم نیتروژن بستگی دارد .

تستهای شناسایی آمینها :

1 ) pH محلول آبی و آزمون حلالیت :

چنانچه ترکیبی در آب محلول باشد ، با حل کردن مقداری از آن در آب ، محلول آبی آن را تهیه کرده و با کاغذ لیتموس pH آن را بررسی نمایید . چنانچه ترکیب آمین باشد ، قلیایی است و pH محلول بالاست . اگر در آب حل نشود ، آن را در محلول اتانول  - آب و یا دی اکسان – آب حل کرده و آزمون بالا را انجام دهید . آمینهای آلیفاتیک نوع اول ، دوم ، سوم و آمینهای آروماتیک نوع اول در محلول هیدروکلریک اسید 5 درصد محلول هستند . ترکیبی که در آب نامحلول بوده ولی در محلول هیدروکلریک اسید 5 درصد حل شود ، یک آمین است .

2 ) آزمون یا تست هینزبرگ ( Hinsberg Test ) :

به کمک این آزمون می توان آمین های نوع اول ، دوم و سوم را از هم تشخیص داد . این آزمون بر این اساس استوار است که آمینهای نوع اول و دوم با آرن سولفونیل هالیدها ترکیب شده ، تولید سولفون آمیدهای N – استخلافی می کنند . محصول این واکنشها ؛ سولفون آمید یک استخلافی ( از آمین نوع اول ) و سولفون آمید دو استخلافی ( از آمین نوع دوم ) می باشد . سولفون آمید یک استخلافی در محلول بازی انحلال پذیری دارد ، اما سولفون آمید دو استخلافی در محلول بازی حل نمی شود ، زیرا هیدروژن اسیدی ندارد . بنابراین در واکنش با باز نمی تواند نمک ( محلول ) تشکیل دهد . و آمینهای نوع سوم فاقد هیدروژنهای آمینو هستند ، بنابراین در این شرایط واکنش پذیری ندارند . این واکنشها در شکل زیر نشان داده شده اند .

واکنشهای تست هینزبرگ :

نکته : سولفون آمید برخی از آمینهای نوع اول ، نمک سدیم نامحلول دارند . که این امر ممکن است ناشی از مصرف اشتباه آمین نوع دوم به جای نوع اول باشد .

روش کار شناسایی آمینها ( هینزبرگ )

۱/۰ میلی لیتر از آمین مایع ( حدود 3 قطره ) یا 1/0 گرم آمین جامد و 2/0 میلی لیتر بنزن سولفونیل کلرید ( 4 الی 5 قطره ) و 5 میلی لیتر محلول سدیم هیدروکسید 10 درصد را در یک لوله آزمایش کوچک ریخته ، درب لوله را بسته و آن را به مدت 3 الی 5 دقیقه تکان دهید . سپس درب لوله را برداشته و در حالی که آن را تکان می دهید ، به مدت یک دقیقه بوسیله حمام بخار حرارت دهید . بعد لوله را سرد کرده و با کاغذ لیتموس آن را امتحان کنید . چنانچه محیط قلیایی نباشد ، محلول NaOH بیشتری بریزید ، تا بازی شود . می توانید به کمک 1 الی 2 میلی لیتر آب مقطر آن را رقیق کنید . اگر رسوب یا لایه روغنی ایجاد شود ، ممکن است سولفون آمید دو استخلافی تشکیل شده باشد ، و آمین مورد نظر یک آمین نوع دوم است . لایه روغنی یا رسوب را با سرریز کردن جدا کرده و حلالیت آن را در HCl غلیظ بررسی نمائید . ( سولفون آمید دو استخلافی در HCl غلیظ حل نمی شود . ) اگر پس از رقیق کردن رسوب یا لایه روغنی باقی نماند ،  با دقت به محلول ، HCl غلیظ اضافه کرده و با کاغذ pH آن را از نظر اسیدی بودن بررسی کنید . اگر رسوب تشکیل شود ، دلیل بر وجود سولفون آمید تک استخلافی است . یعنی مجهول آمین نوع اول است . اگر موارد ذکر شده مشاهده نشود ، یعنی واکنشی انجام نشود ، دلیل بر وجود یک آمین نوع سوم است .

3 ) آزمون نیتروس اسید یا نیترو اسید :

آزمون نیتروس اسید ( نیترو اسید ) برای شناسایی آمینهای مختلف از هم مورد استفاده قرار می گیرد . این واکنشها به تفکیک نوع آمین در قالب واکنشهای زیر نشان داده شده است .

واکنش آمینهای آروماتیک نوع اول :

واکنش آمینهای نوع دوم ( اعم از آلیفاتیک و آروماتیک ) :

واکنش آمینهای آلیفاتیک نوع سوم :

واکنش آمینهای آروماتیک نوع سوم :

روش کار شناسایی آمینها ( نیترو اسید ) :

حدود 50 میلی گرم از آمین جامد یا 3 قطره از آمین مایع را در 2 میلی لیتر هیدروکلریک اسید 3 نرمال ( می توان از HCl  ده درصد نیز استفاده کرد . ) حل کرده و محلول را ، در حمام یخ به دمای 0 الی 5 درجه سلسیوس برسانید و حدود 5 قطره محلول آبی سرد NaNO2 بیست درصد به آن اضافه کنید .

الف ) خروج فوری گاز بیرنگ دلالت بر وجود آمین نوع اول آلیفاتیک دارد .

ب ) تشکیل مایع یا روغن نامحلول زرد تا نارنجی دلیل بر وجود یک آمین آروماتیک یا آمین آلیفاتیک نوع دوم است . ( زرد کمرنگ یا نارنجی کمرنگ دلیل بر حضور آمین نوع دوم نیست . )

ج ) چنانچه محلول زرد رنگ شود ، این حالت دلالت بر وجود آنیلین دو استخلافی دارد که در موقعیت پارا استخلاف ندارد . با خنثی کردن مخلوط با NaOH ده درصد رسوب سبز رنگ به دست می آید .

د ) اگر گازی بیرنگ خارج نشود و محلول یا روغن زرد رنگ تشکیل نشود ، ممکن است یک آمین آروماتیک نوع اول وجود داشته باشد . در چنین مواردی چند قطره محلول سرد واکنش را به محلول سردی از 1/0 گرم β – نفتول در 4 میلی لیتر  NaOH ده درصد اضافه کنید . تشکیل رنگ نارنجی تا قرمز دلیل بر وجود آمین آروماتیک نوع اول می باشد .

ه ) چنانچه هیچ یک از واکنشهای اشاره شده صورت نگیرد ، در این صورت احتمالاً با یک آمین آلیفاتیک یا آمین آروماتیک نوع سومی که در موقعیت پارا استخلاف دارد روبرو هستیم .

4 ) آزمون سریع مس ( ll ) سولفات :

یکی از ساده ترین روشهایی که می توان از آن برای شناسایی آمین ها استفاده کرد ، استفاده از مس ( ll ) سولفات آبی است . مجاورت آمینها با این ماده باعث ایجاد واکنش شده و اغلب تولید کمپلکس های آبی رنگ تا سبز متمایل به آبی می کند . تولید کمپلکس و در نتیجه ایجاد رنگ دلیل بر مثبت بودن آزمون است . واکنش آمینها با مس ( ll ) سولفات را می توان به صورت زیر نوشت :

5 ) تهیه مشتق جامد برای آمینها :

سودمندترین مشتقات برای آمینهای نوع اول و دوم ، مشتق بنزآمید ، استامید و پاراتولوئن سولفون آمید است . متداولترین مشتق برای آمینهای نوع اول ، دوم و سوم مشتق پیکرات است . مفیدترین مشتق برای آمینهای نوع سوم مشتق متیودید است .

الف ) روش تهیه مشتق بنزآمید :

مقدار 5/0 گرم آمین را در 5 میلی لیتر پیریدین و 10 میلی لیتر بنزن حل کنید . قطره قطره ، 5/0 میلی لیتر بنزوییل کلرید به آن اضافه کرده و مخلوط را به مدت 30 دقیقه در دمای 60 الی 70 درجه سلسیوس در حمام آب ، گرم کنید . سپس محلول را در 100 میلی لیتر آب ریخته و لایه بنزنی و آبی را از هم جدا کنید . لایه آبی را یک بار با 10 میلی لیتر بنزن شستشو داده و لایه های بنزنی را با هم مخلوط کنید . سپس آن را ابتدا با آب و بعد با محلول سدیم کربنات 5 درصد بشویید و در مجاورت منیزیم سولفات ، خشک کنید . جسم خشک کننده را صاف کرده و بنزن را تقطیر کنید . پس از آنکه حجم به 3 الی 4 میلی لیتر رسید به مخلوط20 میلی لیتر هگزان اضافه کرده و جسم جامد تشکیل شده را صاف کنید .  

ب ) روش تهیه مشتق پیکرات :

2/0 گرم مجهول را در 5 میلی لیتر اتانول حل کرده و 5 میلی لیتر محلول اشباع پیکریک اسید در اتانول به آن اضافه کنید . محلول را حرارت دهید ، تا به جوش آید و بگذارید در دمای اتاق سرد شود . رسوبات را با قیف بوخنر صاف کرده و با کمی اتانول سرد آن را بشویید .

 

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ۱٢:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/٢٦
تگ ها :

Solubility and Functional Group Tests

 

Each functional group has a particular set of chemical properties that allow it to be identified. Some of these properties can be demonstrated by observing solubility behavior, while others can be seen in chemical reactions that are accompanied by color changes, precipitate formation, or other visible effects.

 

1.      Solubility Tests

 

The solubility of an organic compound in water, dilute acid, or dilute base can provide useful information about the presence or absence of certain functional groups.  

Solubility in water: Most organic compounds are not soluble in water, except for low molecular-weight amines and oxygen-containing compounds. Low molecular-weight compounds are generally limited to those with fewer than five carbon atoms.

 

·        Carboxylic acids with fewer that five carbon atoms are soluble in water and form solutions that give an acidic response (pH < 7) when tested with litmus paper.

 

·        Amines with fewer than five carbons are also soluble in water, and their solutions give a basic response (pH > 7) when tested with litmus paper.

 

·        Ketones, aldehydes, and alcohols with fewer that five carbon atoms are soluble in water and form neutral solutions (pH = 7).

 


 

Solubility in NaOH: Solubility in 6M NaOH is a positive identification test for acids. A carboxylic acid that is insoluble in pure water will be soluble in base due to the formation of the sodium salt of the acid as the acid is neutralized by the base.

 

Solubility in HCl: Solubility in 6M HCl is a positive identification test for bases. Amines that are insoluble in pure water will be soluble in acid due to the formation of an ammonium chloride salt.

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/۱۳
تگ ها :

شناسایی هالوژنها

 ▪ آزمایش نیترات نقره

 


اگر در ساختمان ماده آلی نیتروژن یا گوگرد حضور داشته باشد با افزایش نیترات نقره به محلول اسیدی تهیه شده از ذوب قلیایی علاوه بر هالید نقره، رسوب سفید AgCN یا رسوب Ag۲S نیز تشکیل میشود که مزاحم عمل تشخیص هالوژنها هستند بنابراین قبل از رسوب دادن AgX باید گوگرد و نیتروژن را از محیط عمل خارج سازید، بدین طریق که به آن اسید نیتریک غلیظ افزوده و محلول حاصل را بجوشانید تا بر اثر تبخیر حجم آن به نصف تقلیل داده شود، سپس آنرا سرد کرده و با حجم مساوی آب مقطر رقیق کنید. سپس بر روی آن آزمایشات زیر را انجام دهید، اگر گوگرد و ازت وجود نداشته باشد نیازی به عمل فوق نیست.

 

 

الف) اگر در جسم آلی یک نوع هالوژن وجود داشته باشد حدود ۲ میلی لیتر از محلول زیر صافی را در یک لوله آزمایش بریزید و با اسید نیتریک رقیق آنرا اسیدی کرده مقداری محلول نیترات نقره اضافه کنید، رسوب تشکیل شده مشخص کننده نوع هالوژن خواهد بود، مایع رویی را بر اثر سرازیر کردن جدا کنید و به رسوب محلول رقیق آمونیاک اضافه نمائید اگر رسوب سفید بوده و به خوبی محلول در آمونیاک رقیق باشد نشانه کلر، و اگر زرد کمرنگ و به سختی محلول در آمونیاک باشد (کم محلول باشد) نشانه برم، اگر زرد پر رنگ و تقریبا نا محلول در آمونیاک باشد نشانه وجود ید در جسم آلی است.

 


ب) اگر مخلوط چند هالوژن وجود داشته باشد:

 


▪ شناسایی ید

 

 

۲ میلی لیتر از محلول زیر صافی را در یک لوله آزماش بریزید و با مقداری استیک اسید خالص (گلاسیال)، آنرا اسیدی کنید و سپس به آن حدود یک میلی لیتر تتراکلرید کربن بیفزائید و قطره قطره محلول نیتریت سدیم ضمن تکان دادن شدید لوله آزمایش اضافه کنید رنگ بنفش یا ارغوانی که در لایه آلی (CCl۴) تشکیل میشود نشانه حضور ید است.

 

 

پس از تشخیص ید از محلول همین لوله آزمایش برای تشخیص برم استفاده کنید. بدین طریق که مجددا مقداری محلول نیتریت سدیم افزوده و مقدار جزئی گرم کنید. بعد شدیدا تکان دهید و صبر کنید تا دو لایه از هم جدا شوند، لایه رویی را در لوله آزمایش تمیز دیگری بریزید و لایه بنفش رنگ تتراکلرید کربن را دور بریزید. به لایه رویی که در لوله آزمایش تمیز ریخته بودید یک میلی لیتر تترا کلرید کربن اضافه کنید و قطره قطره محلول ۲۰% نیتریت سدیم بیفزائید و در ضمن افزایش لوله را تکان دهید اگر باز هم لایه زیری رنگی شد محلول سدیم نیتریت بیشتری ریخته و پس از تکان دادن و سپس جدا شدن دو لایه لایه رویی را به لوله آزمایش دیگری منتقل کنید و لایه زیری را دور بریزید و بر روی لایه رویی این عمل را آنقدر تکرار کنید تا دیگر لایه رنگی ایجاد نشود، در این صورت دیگر در محلول شما ید وجود ندارد. حال بر روی این محلول آزمایش تشخیص برم انجام دهید. (توجه کنید که اگر در ابتدای آزمایش رنگ بنفش ظاهر نشود نشانه عدم حضور ید در محلول است و بنابر این نیازی به استخراج ید نیست و از همان ابتدا میتوان برای تشخیص برم عمل کرد).


 

▪ شناسایی برم

 

 

محلول اسیدی فوق را زیر هود حرارت دهید تا دیگر بخارات NO خارج نشود، سپس سرد کنید. محلول را با استیک اسید گلاسیال به شدت اسیدی کرده و مقدار کمی از دی اکسید سرب PbO۲ اضافه نمائید. یک تکه کاغذ صافی آغشته به محلول فلورسئین را در بالای دهانه لوله آزمایش به دور دهانه چسبانده و حرارت دهید (کاغذ آغشته به فلورسئین به رنگ زرد لیمویی است) دی اکسید سرب در محلول استیک اسید تولید استات سرب میکند که HBr و HI را اکسید میکند ولی عملا تحت شرایط فوق بر HCl اثری ندارد.

 

 

۱) ائوسین (قرمز رنگ)

 


۲) فلوئورسئین (زردرنگ)

 


چون در داخل لوله آزمایش ید وجود ندارد اگر کاغذ آزمایش فلورسئین به رنگ صورتی در آید نشانه وجود برم در جسم آلی است (البته باید توجه داشت که ید نیز چنین جوابی میدهد بنابر این باید ابتدا ید را کاملا از محیط عمل خارج ساخت و سپس آزمایش مربوط به برم را انجام داد) برای تشخیص کلر از محتویات همین لوله استفاده میکنیم.

 

 

▪ شناسایی کلر

 

 

اگر در آزمایش بالا کاغذ آزمایش فلورسئین به رنگ صورتی در نیاید دلیل آن است که در جسم مورد نظر برم شرکت ندارد در این صورت لوله آزمایش را با کمی آب مقطر بشوئید و محلول حاصل را صاف کنید و به محلول زیر صافی محلول رقیق اسید نیتریک و نیترات نقره اضافه کنید تشکیل رسوب سفید کلوئیدی نشانه وجود کلر است اما اگر در آزمایش قبل کاغذ آزمایش فلورسئین به رنگ صورتی در آید، عمل حرارت دادن را آنقدر ادامه دهید تا دیگر کاغذ آزمایش فلورسئین را به رنگ صورتی در نیاورد (در صورت لزوم مجددا کمی PbO و CH۳COOH اضافه کنید) البته این آزمایش را میتوان بر محلول اولیه حاصل شده از ذوب قلیایی نیز انجام داد که در این صورت برم و ید هردو از محیط عمل خارج میشوند در این حالت حرارت را قطع کنید. پس از سرد شدن محلول محتویات آنرا با کمی آب مقطر بشوئید و صاف کنید و به محلول زیر صافی محلول رقیق اسید نیتریک و نیترات نقره اضافه کنید تشکیل رسوب سفید نشانه وجود کلر در جسم آلی است در اینجا برای انحلال این رسوب سفید نمیتوان از آمونیاک استفاده کرد، و اگر به محلول کلوئیدی فوق آمونیاک اضافه کنید مقدار رسوب سفید زیادتر خواهد شد. چرا؟ (یاد آوری: اگر ید و برم قبلا بطور کامل خارج نشده باشند، مقدار جزئی آنها نیز رسوب تقریبا سفید ایجاد خواهد کرد که با رسوب سفید کلرید نقره قابل اشتباه خواهد بود)

 


● روش تشخیص هالوژنها با استفاده از آب کلر

 


اگر مخلوطی از هالوژنها داشته باشید برای تشخیص هر یک از آنها با آب کلر مطابق زیر عمل کنید:

 


مقدار ۲-۱ میلی لیتر از محلول زیر صافی حاصل از ذوب قلیایی را به وسیله اسید کلریدریک رقیق اسیدی کنید و یک میلی لیتر تتراکلرید کربن و سپس یک قطره آب کلر رقیق اضافه کنید (به وسیله اسیدی کردن محلول ۱۰% NaCl با ۲/۰ حجمش HCl رقیق محلول آب کلر تهیه کنید) این محلول را به شدت تکان دهید اگر ید وجود داشته باشد فاز تتراکلرید کربن (فاز زیری) برنگ ارغوانی در می آید اگر افزایش آب کلر ادامه یابد رنگ ارغوانی ابتدا شدید تر شده و سپس رو به کاهش می گذارد و بالاخره ناپدید میگردد (اکسید شدن ید رنگی به یدات بی رنگ).

 


اگر در این آزمایش برم وجود داشته باشد لایه زیری به رنگ قهوه ای یا قرمز ظاهر میشود که با افزایش کلر این رنگ ناپدید نخواهد گشت. بروش فوق نمیتوان کلررا در جسم آلی تشخیص داد.

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ۱:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/۱۳
تگ ها :

تست شعله

مقدار کمی از نمونه را در یک کروزه کوچک و یا بر روی نوک اسپاتول قرار دهید و بر روی شعله ابتدا به ملایمت و سپس به شدت حرارت دهید تا به رنگ قرمز تیره شود. پدیده های زیر را مشاهده و یادداشت کنید

 آیا ذوب میشود؟ خصوصیات شعله چگونه است؟ (رنگ، دود و ...)  آیا بخار متصاعد میشود؟  آیا چیزی بر جای می ماند؟

در مورد خصوصیت شعله:

          شعله زرد یا دوده ای نشانه آروماتیک یا آلیفاتیک غیر اشباع

          شعله زرد و بدون دوده نشانه هیدرو کربن آلیفاتیک

          شعله بیرنگ یا آبی نشانه وجود اکسیژن است

در صورت وجود باقی مانده چند قطره آب بر روی آن بریزید و با تورنسل، اسیدی و یا قلیایی بودن آنرا مشخص کنید. قلیایی بودن نشانه وجود سدیم یا فلزات قلیایی دیگر است.

 

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/٢٢
تگ ها :

اطلاعات ایمنی اسید فسفریک

اطلاعات ایمنی اسید فسفریک

 General عمومی

مترادف : اسید orthophosphoric 
فرمول مولکولی : ارتفاع 3 4 صندوق پستی 
سیایاس شماره : 7664-38-2 
کمیسیون اروپایی وجود ندارد : 231-633-2 
فهرست جامعه اروپا شماره : 015-011-00-6

 داده های فیزیکی

 ظاهر : مایع بی رنگ بی بو 
نقطه ذوب : 21 سانتیگراد (خالص) 
نقطه جوش : 158 گراد (خالص) 
غلظت نمونه : برای دیدن اطلاعات 
چگالی : 3.4 
فشار :  میلی متر جیوه در 20 سی 
وزن مخصوص : 1.685 
نقطه اشتعال : 
محدودیت انفجار :
درجه حرارت:

 ثبات

با ثبات است. ناسازگار با فلزات پودر شده ، پایگاه های قوی ، حاوی آهن می باشند.

 مبحث داروهای سمی

خورنده -- باعث می سوزاند.  اگر مضر بلعیده و در تماس با پوست است. ممکن است مضر باشد از طریق استنشاق و بسیار مخرب غشای مخاطی ، دستگاه تنفسی ، چشمها و پوست. نمونه 1 mg/m3 نمونه 1 میلی گرم در متر -3. 1

 

اطلاعات حمل و نقل

 (به معنی از هر خطر کد سازمان ملل متحد که به نظر می رسد در این بخش داده می شود http://msds.chem.ox.ac.uk/PH/phosphoric_acid.html

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٧:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۸
تگ ها :

اطلاعات ایمنی برای هیدروکسید سدیم

اطلاعات ایمنی برای هیدروکسید سدیم

 

 مترادف : سود سوزآور ، اب قلیایی شیرین ، اب قلیایی ، سفید سوزاننده ،، هیدرات سدیم l ، سود ، سدیم هیدروکسید گلوله ، لوئیس قرمز اب قلیایی شیطان ،مروارید
فرمول مولکولی : سود 

 داده های فیزیکی

شکل ظاهری : بی بو سفید جامد (غالبا به عنوان گلوله های فروش) 
نقطه ذوب : 318 ج 
نقطه جوش : 1390 ج 
 
فشار  : 1 میلی متر جیوه در 739 ج
وزن مخصوص : 2.12
نقطه اشتعال : ازت  
 
درجه حرارت:
حلالیت آب : بالا (توجه داشته باشید : انحلال در آب بسیار گرمازا)

 ثبات

 با ثبات است. ناسازگار با طیف گسترده ای از مواد از جمله بسیاری از فلزات ، ترکیبات آمونیوم ، سیانیدها ، اسیدها ، ترکیبات نیترو ، فنول ها ، مواد آلی قابل احتراق. وابسته به نمنما. راه حل گرمای بسیار زیاد است و ممکن است منجر به داغ راه حل خطرناکی اگر مقدار کمی از آب استفاده می شود. جذب دی اکسید کربن را از هوا می باشد.

مبحث داروهای سمی

بسیار خورنده. علل سوختگی شدید. ممکن است باعث آسیب دائمی چشم جدی است. بسیار مضر از راه گوارش. مضر از طریق تماس پوستی یا از طریق استنشاق گرد و غبار. STEL نمونه 2 میلی گرم در متر -1.

 اطلاعات مسمومیت 
معنای هر اختصارات که به نظر می رسد در این بخش داده می شود  حقوق مالکیت معنوی - MUS LD50 40 میلی گرم در کیلوگرم -1  

حفاظت شخصی

عینک ایمنی ، تهویه مناسب ، یا پی وی سی دستکش (استفاده از استاندارد EN 374 اروپا از رهنمود 89/689/EEC).

 http://msds.chem.ox.ac.uk/SO/sodium_hydroxide.html

  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٧:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۸
تگ ها :

اطلاعات ایمنی دی نیترو فنیل هیدرازین

اطلاعات ایمنی دی نیترو فنیل هیدرازین

General

    Synonyms: 2,4-DNPH, (2,4-dinitrophenyl)hydrazine, 1-hydrazino-2,4-dinitrobenzene, DNPH, DNP-hydrazine
    Use:
    Molecular formula: C6H6N4O4
    CAS No: 119-26-6
    EINECS No: 204-309-3

Physical data

    Appearance: red powder
    Melting point: 200 - 202 C
    Boiling point:
    Vapour density:
    Vapour pressure:
    Density (g cm-3):
    Flash point:
    Explosion limits:
    Autoignition temperature:
    Water solubility:

     

Stability

    Stable when wet, but explosive when dry. May be shock sensitive when dry. Highly flammable. Incompatible with strong oxidizing agents.

     

Toxicology

    Harmful if swallowed.

    Toxicity data
    (The meaning of any toxicological abbreviations which appear in this section is given here.)
    ORL-RAT LD50 500 mg kg-1
    IPR-RAT LD50 450 mg kg-1

    Risk phrases
    (The meaning of any risk phrases which appear in this section is given here.)
    R1 R11 R22.

     

Transport information

    (The meaning of any UN hazard codes which appear in this section is given here.)
    UN No 1325. Hazard class 4.1. Packing group II.

Personal protection

    Safety glasses, adequate ventilation. Do not dry or heat this material
  
نویسنده : مریم احمدی - نسیم علی دوست ; ساعت ٧:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱۸
تگ ها :

← صفحه بعد صفحه قبل →